عدالت پیشه کنیم
درک و شناخت پروردگار برای انسان مقدور نیست. ولی اگر بخواهیم بهترین مفهوم رو برای تصور خداوند در نظر بگیریم، دو آیۀ زیر کمک خوبی میکنند:
یا ایها الذین آمنوا کونوا قوامین لله شهداء بالقسط
(مائده - ۸)
یا ایها الذین آمنوا کونوا قوامین بالقسط شهداء لله
(نساء - ۱۳۵)
نکتۀ جالب اینه که لفظ مقدس الله با مفهوم قسطْ جایگزین و همطراز شده. یعنی نزدیکترین توصیف از خداوند، قسط یا همون عدالت هست!
- - - - - - - - - - - - -
خوبه با خودمون فکر کنیم که در چهار دهۀ اخیر، چقدر به عدالت نزدیک شدهایم؟ و در جهت گیریمون بسمت آینده، عدالت چه جایگاهی داره؟
برداشتم اینه که در نظریۀ حکومت فعلی، حرکت به سمت عدالت لحاظ شده؛ ولی در عملْ موفقیت شاخصی نداشتهایم. کم کردن فاصلۀ درآمدی طبقات اجتماعی، تاثیر نظر مردم در حکمرانی، رفع تبعیض در برخورداری از امکانات... متناوباً بهبود و نزول داشته ولی کلیتش موفق نبوده. ایدهها و رویکردهای حکمرانی در برقراری عدالت، اگرچه در جاهایی نتیجه داده ولی رویهمرفته نمرۀ قبولی نمیگیره.
پیچ تاریخی ما همینجاست. حکمران چقدر حاضر به تغییر روشها و برنامههاست؟ آیا هنوز میخواد فرمون قبلی رو پیش ببره یا حاضره انعطاف بخرج بده؟
بنظرم در شاخصهای فرهنگ و اقتصاد، نشانههای تغییر دیده میشه، اما تغییرْ در وضعیتی رخ میده که تهدید و خطری در کار نباشه. اگر حکمران حس کنه که تهدید قوی هست، طبعا تغییر رو به بعد موکول میکنه. بنظرم صبوری و تحملْ هنوز توجیه داره و بهتره که ایدۀ اصلاح رو کنار نگذاریم. این بقول آقایان «جراحی اقتصادی» تصمیم امیدبخشیه.
البته در نهایت خود جامعه هست که حقیقت رو نشان خواهد داد. اینکه آیا میخواد این مسیر سخت رو تا رسیدن به جایگاه بهتر، ادامه بده؟ یا ترجیحش چیز دیگه ست؟ امیدوارم کاسۀ صبر مردم لبریز نشده باشه!
ای بابا 🙃
عمر ما در جهت نشان دادن حقیقت تلف شد