با دوستی درباره معضلات فرهنگی صحبت میکردیم. تلویزیون روشن بود و شعر جعلی محمود کریمی از سیما پخش میشد. حالم بهم ریخت!
خیلی متعجبم. آیا هیچ آدم عاقلی میره رو دیوار بنای تاریخی، شعار بنویسه؟ اگر کسی مثلا اسپری برداره و روی سی و سه پل بنویسه «الله اکبر»، کسی به محتوای شعار توجه میکنه؟ کسی تشویق میکنه؟ نه! احتمالا همه میگن نویسندۀ شعار، آدم ناقص العقله!
جنابان مدیران کمهوش!
حالا هم که بر مردم منت نهادید و سرود «ای ایران» مرحوم نوری رو برسمیت شناختید، کاش عاقل بودید و در شعرش دست نمیبردید. همون نسخه اصلی رو پخش میکردید.
باور کنید مداح نمیتونه چاره ساز فرهنگ باشه. مدیریت فرهنگیْ علمه، کتاب داره، پژوهش داره، سیاستگذاری داره. سرود «ای ایران» یه اثر ملیه. حیثیت تاریخی داره. متنش هیچ مشکلی نداشت که سپردید به مداح سلبریتی عوضش کنه. واقعا چرا با اعصاب مخاطب بازی میکنید؟!
ایران
آواز محمد نوری
شعر تورج نگهبان
آهنگ محمد سریر
در روح و جان من، میمانی ای وطن
به زیر پا فتد آن دلی، که بهر تو نلرزد
شرح این عاشقی، ننشیند در سخن
که بهر عشق والای تو، همه جهان نیرزد
ای ایران ایران
دور از دامان پاکت دست دگران
بد گهران
ای عشق سوزان
ای شیرینترین رویای من تو بمان
در دل و جان
ای ایران ایران
گلزار سبزت دور از تاراج خزان
جور زمان
ای مهر رخشان
ای روشنگر دنیای من به جهان
تو بمان
سبزی صد چمن، سرخی خون من
سپیدی طلوع سحر، به پرچمت نشسته
شرح این عاشقی، ننشیند در سخن
بمان که تا ابد هستیام، به هستی تو بسته
- ۱۳ نظر
- ۳۰ دی ۰۴ ، ۱۴:۰۰
