حمیدنامه

وبلاگ‌نویسیم از سال ۸۴ با پرشین بلاگ شروع شد ولی حس کردم بلاگفا جذابتره. سالها اونجا بودم تا انفجار سال ۹۴... یه بایگانی چندساله رو از دست دادم. خیلی غصه‌ناک و اشکآور بود، ولی کاریش نمی‌شد کرد. ازونموقع دیگه به وبلاگ دل نبستم. هر از گاهی خودم حذفش می‌کنم که دوباره اون بلا سرم نیاد. باز بعد مدتی دلتنگ می‌شم و شروع می‌کنم به نوشتن!

مدتیه دارم تو بیان می‌نویسم ولی اگر بترکه یا حذف بشه یا هر بلای دیگری سرش بیاد برام مهم نیست. مهم اینه که در لحظه بتونم حرف بزنم.
البته چند دوست قدیمی دارم. از جمله خانم‌ها زهره و فوریه‌. اونها شاید وبلاگ قبلی من تو ذهنشون نباشه، ولی خودم سالهاست می‌خونم‌شون. ازشون ممنونم که دایم نوشتن و حذف نکردن و آدرسشون عوض نشده. خصلتی که خودم ندارم!