حمیدنامه

دوستی دارم که مدتهاست رابطه‌مان قطع شده و ازو بی‌خبرم. حضرتشان از قضا ساکن شهری است که این روزها حسابی شلوغ بوده و چندین کشته و زخمی داشته. بعید نمی دانستم که این شبها بیرون رفته باشد و خدای نکرده آسیب دیده باشد. 
یادم آمد به آخرین مکالمه‌مان که با کلمات خوبی به پایان نرسید، ولی هرگز مهر و محبتش از دلم بیرون نرفته. دو دل بودم که تماس بگیرم یا نه. فارغ از دلخوری‌ها، حقیقتا دلتنگش بودم. دل به دریا زدم و دوبار تماس گرفتم و هردوبار سریعاً رد داد. البته خوشحال شدم که احتمالا حالش خوبست، اگرچه مایل به گفتگو نبود. اگر پیامک فعال بود، بهش می‌گفتم که چقدر بفکرش هستم.

امیدوارم دوستان و عزیزان شما نیز در سلامت کامل باشند و البته تماستان برقرار باشد.